Σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου 648 ΑΚ «Έννοια. 1. Με τη σύμβαση εργασίας ο εργαζόμενος έχει υποχρέωση να παρέχει, για ορισμένο ή αόριστο χρόνο, την εργασία του στον εργοδότη και αυτός να καταβάλλει το συμφωνημένο μισθό.». Από την διάταξη αυτή απορρέουν άμεσα οι κύριες, κατά το Εργατικό Δίκαιο, υποχρεώσεις που βαρύνουν εκάστη εκ των δύο πλευρών της συμβάσεως εργασίας. Ο εργαζόμενος, μεν, αναλαμβάνει την υποχρέωση να παρέχει στον εργοδότη, είτε για ορισμένο είτε για αόριστο χρόνο, την εργασία του και, αντίστοιχα, ο εργοδότης αναλαμβάνει την υποχρέωση –η οποία, κατά αυτόν τον τρόπο βρίσκεται σε ανταλλακτική σχέση με την κύρια συμβατική υποχρέωση του εργαζομένου- καταβολής του συμφωνημένου μισθού, ο οποίος, όντας σύνθετη παροχή, αποτελείται από τον βασικό μισθό και τις πρόσθετες μισθολογικές παροχές, ήτοι τα επιδόματα, χωρίς να εξαιρούνται από τον μισθό και οι εκάστοτε προσαυξήσεις που χορηγούνται με βάση την προϋπηρεσία είτε στο συγκεκριμένο επάγγελμα είτε στη συγκεκριμένη επιχείρηση. Στον χρόνο εργασίας περιλαμβάνεται ο χρόνος κατά τον οποίο οι εργαζόμενοι απασχολούνται πραγματικά στην παροχή της εργασίας που τους έχει ανατεθεί, περιλαμβάνονται δηλαδή μόνο οι ώρες της πραγματικής εργασίας. Ο χρόνος εργασίας ή ωράριο όπως έχει επικρατήσει να χαρακτηρίζεται διακρίνεται σε νόμιμο, συμβατικό ή εθιμικό. Νόμιμο είναι το ωράριο που έχει καθοριστεί με νόμο ή με κανονιστική διοικητική πράξη κατ’ εξουσιοδότηση αυτού. Συμβατικό είναι το ωράριο που έχει καθοριστεί με συλλογική σύμβαση εργασίας, κανονισμό εργασίας ή ατομική σύμβαση εργασίας, είναι δε μικρότερο ή ίσο προς το νόμιμο ωράριο. Τέλος εθιμικό είναι το ωράριο που έχει καθοριστεί με έθιμο, είναι δε μικρότερο από το νόμιμο. Σύμφωνα με τις διατάξεις των αρθρ. 1 και 2 π.δ. 27.6/4.7.1932 και του αρθρ. 1 ν. 3385/2005 ως νόμιμο ημερήσιο ωράριο εργασίας ορίζονται οι 8 ώρες για τους εργαζόμενους σε επιχειρήσεις με εξαήμερο σύστημα εργασίας και οι 9 ώρες για επιχειρήσεις με πενθήμερο σύστημα εργασίας.
