Παραβατικότητα Ανηλίκων Δραστών- Ποινικό Δίκαιο Ανηλίκων: (α. 121 – 133 Π.Κ.).
Ποιοί θεωρούνται ανήλικοι κατά τον Ποινικό Κώδικα;
Με τον όρο ανήλικοι νοούνται αυτοί που κατά τον χρόνο τέλεσης της πράξης έχουν ηλικία μεταξύ του δωδέκατου και του δέκατου όγδοου έτους της ηλικίας τους συμπληρωμένων.
Παραβατικότητα Ανήλικων Δραστών: Σημαντικές Πτυχές και Επιπτώσεις:
Σημαντικές Διαστάσεις της Παραβατικότητας Ανηλίκων:
Παραβατικότητα Ανηλίκων Δραστών- Ποιες είναι οι αιτίες και οι συνέπειες;
Σε ποιές ποινές ή μέτρα υποβάλλονται οι ανήλικοι;
Οι ανήλικοι υποβάλλονται σε αναμορφωτικά ή θεραπευτικά μέτρα ή σε περιορισμό σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων.
Ποιά αναμορφωτικά μέτρα επιβάλλονται στους ανήλικους;
Αναμορφωτικά μέτρα είναι:
α) η επίπληξη του ανηλίκου,
β) η ανάθεση της υπεύθυνης επιμέλειας του ανηλίκου στους γονείς ή στους επιτρόπους του,
γ) η ανάθεση της υπεύθυνης επιμέλειας του ανηλίκου σε ανάδοχη οικογένεια,
δ) η ανάθεση της επιμέλειας του ανηλίκου σε προστατευτικές εταιρείες ή σε ιδρύματα ανηλίκων ή σε επιμελητές ανηλίκων,
ε) η συνδιαλλαγή μεταξύ ανήλικου δράστη και θύματος για έκφραση συγγνώμης και εν γένει για εξώδικη διευθέτηση των συνεπειών της πράξης,
στ) η αποζημίωση του θύματος ή η κατ’ άλλον τρόπο άρση ή μείωση των συνεπειών της πράξης από τον ανήλικο,
ζ) η παροχή κοινωφελούς εργασίας από τον ανήλικο,
η) η παρακολούθηση από τον ανήλικο κοινωνικών και ψυχολογικών προγραμμάτων σε κρατικούς, δημοτικούς, κοινοτικούς ή ιδιωτικούς φορείς,
θ) η φοίτηση του ανηλίκου σε σχολές επαγγελματικής ή άλλης εκπαίδευσης ή κατάρτισης,
ι) η παρακολούθηση από τον ανήλικο ειδικών προγραμμάτων κυκλοφοριακής αγωγής,
ια) η ανάθεση της εντατικής επιμέλειας και επιτήρησης του ανηλίκου σε προστατευτικές εταιρείες ή σε επιμελητές ανηλίκων και
ιβ) η τοποθέτηση του ανηλίκου σε κατάλληλο κρατικό, δημοτικό, κοινοτικό ή ιδιωτικό ίδρυμα αγωγής.
Σε κάθε περίπτωση, ως πρόσθετο αναμορφωτικό μέτρο μπορεί να επιβληθούν επιπλέον υποχρεώσεις που αφορούν τον τρόπο ζωής του ανηλίκου ή τη διαπαιδαγώγησή του.
Ποιά θεραπευτικά μέτρα επιβάλλονται στους ανήλικους;
Αν η κατάσταση του ανηλίκου απαιτεί ιδιαίτερη μεταχείριση, ιδίως αν αυτός έχει ψυχική ασθένεια ή οργανική νόσο ή βρίσκεται σε κατάσταση που του δημιουργεί σοβαρή σωματική δυσλειτουργία ή του έχει γίνει έξη η χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών, οινοπνευματωδών ποτών ή ναρκωτικών ουσιών και δεν μπορεί να την αποβάλει με τις δικές του δυνάμεις ή εμφανίζει ουσιώδη καθυστέρηση στην πνευματική και ηθική του ανάπτυξη, το δικαστήριο διατάσσει:
α) την ανάθεση της υπεύθυνης επιμέλειας του ανηλίκου στους γονείς, στους επιτρόπους του ή σε ανάδοχη οικογένεια,
β) την ανάθεση της επιμέλειας του ανηλίκου σε προστατευτικές εταιρείες ή σε επιμελητές ανηλίκων,
γ) την παρακολούθηση συμβουλευτικού θεραπευτικού προγράμματος από τον ανήλικο ή
δ) την παραπομπή του ανηλίκου σε θεραπευτικό ή άλλο κατάλληλο κατάστημα.
Ποιά είναι η διάρκεια των αναμορφωτικών και θεραπευτικών μέτρων;
Τα αναμορφωτικά μέτρα που επέβαλε το δικαστήριο παύουν αυτοδικαίως, όταν ο ανήλικος συμπληρώσει το δέκατο όγδοο έτος της ηλικίας. Το δικαστήριο μπορεί, με ειδικά αιτιολογημένη απόφασή του, να παρατείνει τα μέτρα έως τη συμπλήρωση του εικοστού πρώτου έτους.
Τα θεραπευτικά μέτρα επιτρέπεται να παραταθούν και μετά το δέκατο όγδοο έτος ύστερα από γνωμοδότηση, έως τη συμπλήρωση του εικοστού πρώτου έτους.
Ποιά είναι η ποινική μεταχείριση των ανηλίκων;
Η αξιόποινη πράξη που τελέστηκε από ανήλικο δώδεκα έως δεκαπέντε ετών δεν καταλογίζεται σε αυτόν. Το δικαστήριο μπορεί να του επιβάλει αναμορφωτικά ή θεραπευτικά μέτρα.
Σε ανήλικο που τέλεσε αξιόποινη πράξη και έχει συμπληρώσει το δέκατο πέμπτο έτος της ηλικίας του επιβάλλονται επίσης αναμορφωτικά ή θεραπευτικά μέτρα, εκτός αν κρίνεται αναγκαίο να επιβληθεί περιορισμός σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων.
Σε ποιές περιπτώσεις επιβάλλεται περιορισμός σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων;
Περιορισμός σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων επιβάλλεται μόνο σε ανηλίκους που έχουν συμπληρώσει το δέκατο πέμπτο έτος της ηλικίας τους, εφόσον η πράξη τους, αν την τελούσε ενήλικος θα ήταν κακούργημα και εμπεριέχει στοιχεία βίας ή στρέφεται κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας. Η απόφαση πρέπει να περιέχει ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, από την οποία να προκύπτει γιατί τα αναμορφωτικά ή θεραπευτικά μέτρα δεν κρίνονται στη συγκεκριμένη περίπτωση επαρκή ενόψει των ιδιαίτερων συνθηκών τέλεσης της πράξης και της προσωπικότητας του ανηλίκου.
Μπορεί το δικαστήριο να διατάξει την έκτιση της ποινής του ανήλικου σε σωφρονιστικό κατάστημα;
Αν το δικαστήριο κρίνει ότι η επιβολή αναμορφωτικών ή θεραπευτικών μέτρων δεν είναι επαρκής και ότι ο περιορισμός σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων, μολονότι αναγκαίος για τον ποινικό σωφρονισμό του καταδικασθέντος, δεν είναι πλέον σκόπιμος λόγω της ηλικίας του, μπορεί να διατάξει την έκτιση της ποινής σε σωφρονιστικό κατάστημα.
Πότε ο ανήλικος απολύεται υπό όρο;
Το δικαστήριο απολύει υπό όρο τον ανήλικο μετά τη λήξη του ενός δευτέρου του περιορισμού σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων και ορίζει τον χρόνο της δοκιμασίας, που δεν μπορεί να υπερβαίνει το υπόλοιπο της ποινής. Για τη χορήγηση της υπό όρο απόλυσης, ως περιορισμός που εκτίθηκε θεωρείται και αυτός που υπολογίστηκε ευεργετικά σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις.
Η απόλυση υπό όρο χορηγείται οπωσδήποτε, εκτός αν κριθεί με ειδική αιτιολογία ότι η διαγωγή του ανηλίκου κατά την έκτιση του περιορισμού καθιστά απολύτως αναγκαία τη συνέχιση της κράτησής του, για να αποτραπεί η τέλεση από αυτόν νέων αξιόποινων πράξεων.
Για τη χορήγηση της υπό όρο απόλυσης, η διεύθυνση του καταστήματος στο οποίο κρατείται ο ανήλικος υποβάλλει αίτηση προς το Τριμελές Δικαστήριο Ανηλίκων στο Πλημμελειοδικείο του τόπου όπου εκτίεται ο περιορισμός μαζί με έκθεση της κοινωνικής υπηρεσίας του καταστήματος δύο (2) μήνες πριν συμπληρωθεί η έκτιση του ενός δευτέρου του περιορισμού που επιβλήθηκε.
Ο ανήλικος κλητεύεται υποχρεωτικά δέκα (10) τουλάχιστον ημέρες πριν από τη συνεδρίαση του δικαστηρίου, κατά την οποία μπορεί να παραστεί αυτοπροσώπως ή να εκπροσωπηθεί από συνήγορο που διορίζει με απλό έγγραφο θεωρημένο, ως προς το γνήσιο της υπογραφής, από το διευθυντή του καταστήματος κράτησης, από δικηγόρο ή από τις αρμόδιες αρχές.
Το δικαστήριο συνεδριάζει υποχρεωτικά μέσα σε δεκαπέντε (15) ημέρες από τη συμπλήρωση της έκτισης του ημίσεος του περιορισμού που επιβλήθηκε. Αν η αίτηση για απόλυση υπό όρο δε γίνει δεκτή, νέα αίτηση μπορεί να υποβληθεί μετά δύο (2) μήνες από την απόρριψη, εκτός αν υπάρξουν νέα στοιχεία.
Η απόλυση υπό όρο μπορεί να χορηγηθεί και πριν από την έκτιση του ενός δευτέρου (1/2) του περιορισμού που επιβλήθηκε, μόνο για σπουδαίους λόγους και εφόσον έχει εκτιθεί πραγματικά το ένα τρίτο (1/3) αυτού.
Στον απολυόμενο μπορεί να επιβληθούν κατά τη διάρκεια του χρόνου δοκιμασίας υποχρεώσεις που αφορούν στον τρόπο ζωής του και ιδίως στον τόπο διαμονής, στη διαπαιδαγώγηση ή την παρακολούθηση εγκεκριμένου από τον νόμο θεραπευτικού προγράμματος απεξάρτησης από ναρκωτικές ή άλλες ουσίες.
Αν ο απολυόμενος παραβιάσει τους όρους που του έχουν επιβληθεί, η απόλυση μπορεί να ανακληθεί, όταν πιθανολογείται ότι ενόψει της βαρύτητας της παράβασης των υποχρεώσεων, του τρόπου και των εν γένει συνθηκών που αυτή συντελέσθηκε, δεν παρέχει ο ανήλικος την προσδοκία ότι στο μέλλον θα τηρήσει τις υποχρεώσεις του. Σε περίπτωση ανάκλησης, ο χρόνος από την απόλυση έως τη νέα σύλληψη δεν υπολογίζεται στην εκτιθείσα ποινή.
Τι προβλέπεται στο άρθρο 133 ΠΚ για τους νεαρούς ενήλικους δράστες (μετεφηβική ηλικία);
Άρθρο 133 – Ποινικός Κώδικας (Νόμος 4619/2019)
Όταν ο δράστης κατά τον χρόνο τέλεσης αξιόποινης πράξης δεν έχει συμπληρώσει το εικοστό πρώτο (21ο) έτος της ηλικίας του, το δικαστήριο μπορεί:
α) να διατάξει τον περιορισμό του σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων εφόσον κρίνει ότι η τέλεση της πράξης οφείλεται στην ελλιπή ανάπτυξη της προσωπικότητάς του, λόγω της νεαρής ηλικίας και ότι ο περιορισμός αυτός θα είναι αρκετός για να αποφευχθεί η τέλεση άλλων εγκλημάτων, ή
β) να επιβάλει μειωμένη ποινή.
Ο κρατούμενος μπορεί να παραμείνει στο ειδικό σωφρονιστικό κατάστημα νέων μέχρι την ηλικία των είκοσι πέντε (25) ετών.
Πως δικαιολογείται η ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 133 ΠΚ;
Στο άρθρο 133 ΠΚ εισάγεται ειδική βιολογική ελαφρυντική περίσταση και προφανής δικαιολογητικός λόγος για την ειδική αυτή μεταχείριση, τη κατά τεκμήριο μειωμένη ωριμότητα των νέων ενηλίκων που συνδέεται με την αναπτυσσόμενη προσωπικότητα και τις ιδιαίτερες ανάγκες ως προς το τρόπο διαπαιδαγώγησης και μεταχείρισης των ατόμων αυτών.
Η αναγνώριση του ελαφρυντικού της μετεφηβικής ηλικίας είναι δυνητική αφού παρέχεται η ευχέρεια στο εφαρμοστή του νόμου να επιβάλλει ποινή ελαττωμένη καθώς θεωρεί ότι τα άτομα αυτά δεν έχουν διαμορφώσει πλήρως και ώριμα την προσωπικότητά τους, όμως όταν υποβληθεί ο ισχυρισμός σαφώς και ορισμένος το δικαστήριο πρέπει να απαντήσει με ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία διαφορετικά ιδρύεται αναιρετικός λόγος και για την έλλειψή της αλλά και για έλλειψη ακροάσεως, ενώ αντίθετα όταν κάνει δεκτό το εν λόγω ελαφρυντικό δεν χρειάζεται ειδική αιτιολογία.
Η επάρκεια του βιολογικού κριτηρίου για να αναγνωρισθεί η ελαφρυντική περίσταση συνίσταται και στο γεγονός ότι ο αυτοτελής ισχυρισμός προβλήθηκε σαφώς και ορισμένα με μόνη την επίκληση της ημερομηνίας γέννησης σε συνάρτηση με το κρισιολογούμενο περιστατικό.
Η απορριπτική κρίση για την αναγνώριση του ελαφρυντικού αυτού δεν δύναται να θεμελιώνεται με άξονα το είδος και τη βαρύτητα του εγκλήματος, την απαξία του και το τρόπο τέλεσης αφού σε περίπτωση που λάβει χώρα τέτοια στάθμιση πρόκειται για ανεπίτρεπτη εκ νέου αξιολόγηση σε βάρος του κατηγορουμένου του ιδίου στοιχείου που ήδη κρίθηκε με την ενοχή του.
Σε αρμονία με τα παραπάνω η αποδοχή στην νομολογία της αναγνώρισης αυτού του ελαφρυντικού συνιστά τον κανόνα με σπάνιες αποκλίσεις και τα άρθρα 130 έως 133 περιλαμβάνονται στο ειδικό κεφάλαιο περί ανηλίκων που αποτελεί ιδιαίτερο δίκαιο.
Το στοιχείο της ανωριμότητας που είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της διάταξης τεκμαίρεται ως βέβαιο και δεδομένο από το νομοθέτη και αυτός είναι ο δικαιολογητικός λόγος της καθώς η ηλικία ως διάρκεια της ανθρώπινης ζωής είναι καταλυτικός παράγοντας για τον καθορισμό της προσωπικότητας αφού η ψυχική και πνευματική εξέλιξη καθώς και η βιολογική, σωματική δεν ακολουθούν το ίδιο βαθμό ανάπτυξης σε κάθε άτομο, ενώ η ανάπτυξη και η εξελικτική πορεία για την ωρίμανση του ανηλίκου συνεχίζεται και μετεφηβικά, έως τα 21 έτη.
Πριν από το οριακό αυτό σημείο η ανάπτυξη συντελείται με ταχύ ή βραδύ ρυθμό ανάλογα με την εξελικτική του ικανότητα και δυνατότητα και πληρότητα δε και οριστική και φυσιολογική ολοκλήρωση και πλήρη κοινωνικοποίηση του ως και δυνατότητα δημιουργικότητος καταλήγει στα 21 έτη.
Παράγοντες που μπορούν να επισπεύσουν την ωριμότητα είναι γεγονότα ζωής, όπως ο γάμος και η γονεϊκή ιδιότητα, οι σπουδές, η επαγγελματική τακτοποίηση, η οικονομική ανεξαρτησία και η εκπλήρωση της στρατιωτικής θητείας.
Στο στάδιο της μετεφηβικής ηλικίας, το άτομο χαρακτηρίζεται από έλλειψη ισχυρής βούλησης, μιμητισμό, παρορμητικότητα, έντονο θυμικό και οξυθυμία, ευμετάβλητο διάθεσης, ευσυγκινησία, αναποφασιστικότητα, χαμηλή αυτοπεποίθηση, αβεβαιότητα ταυτότητας, ριζοσπαστική τάση και απολυτότητα.
Μάλιστα, το κατασκευασμένο όριο ηλικίας δεν καθορίζει τη διαφορά ωριμότητας του ατόμου, αφού μπορεί η τεχνική δημιουργία να γεννήσει εύλογες αμφιβολίες και ψυχιατρικά και ψυχολογικά η έννοια του μετεφηβικού αμφισβητείται και υπάρχει ο ισχυρισμός ότι στους μετέφηβους ισχύουν τα χαρακτηριστικά των εφήβων ενώ παρατηρείται και μια παρατεινόμενη εφηβεία.
Έτσι, ακούγεται ως αξιολογική αντινομία και δεν φαίνεται δικαιϊκά ορθό να υπάρχει διαφορετική μεταχείριση σε ένα άτομο 18 ετών και σε ένα άλλο 18 και μιας ημέρας.
Όμως, στη ποινική μεταχείριση των μετεφήβων θεμέλιο αποτελούν οι παράγοντες που επιδρούν στη διαμόρφωση προσωρινά της προσωπικότητάς και είναι αντικειμενικά οι παράγοντες κοινωνικοποίησης του ατόμου, τα ΜΜΕ, οι επιδράσεις του περιβάλλοντος με κυριότερο την οικογένεια, το σχολείο και το κοινωνικό περίγυρο, οι παρέες των συνομηλίκων, όταν μάλιστα εντάσσονται σε μειονότητα έχοντας ρατσιστική αντιμετώπιση, δηλαδή μιας κατάστασης που μπορεί να γίνει δυσλειτουργική και σε συνδυασμό με τις ξεχωριστές ανάγκες του μετέφηβου να οδηγήσει στο πρόβλημα με αποτέλεσμα το δικαστήριο να αντιμετωπίσει αυτό με την εφαρμογή των λυσιτελεστέρων μέτρων (ΑΠ 760/2021).
Στο δικηγορικό μας γραφείο έχουμε χειριστεί με επιτυχία πληθώρα ποινικών υποθέσεων ανηλίκων δραστών. Σε περίπτωση που διώκεστε ως ανήλικος ποινικά για τέλεση οποιουδήποτε ποινικού αδικήματος μπορείτε να απευθυνθείτε στο δικηγορικό μας γραφείο και στους εξειδικευμένους στο Ποινικό Δίκαιο Ανηλίκων ποινικολόγους μας, για να λάβετε άρτια και επιτυχή νομική υποστήριξη και υπεράσπισή σας ενώπιον του Ποινικού Ακροατηρίου.
Δείτε εδώ αθωωτική απόφαση του γραφείου μας σε κατ’ εξακολούθηση τέλεση ποινικών αδικημάτων από ανηλίκους:
https://tpvlaw.gr/wp-content/uploads/2026/04/Αθωωτική-Ανηλίκων-Εξύβριση-Απειλή-κατ-εξακολούθηση.pdf
Σημειώνεται ότι βάσει του α. 82 παρ. 1 του Κώδικα Δικηγόρων (ν. 4194/2013) δεν επιτρέπεται στον δικηγόρο να παρέχει τις υπηρεσίες του χωρίς οικονομικό αντάλλαγμα. Απαντήσεις σε ερωτήματα νομικής φύσης παρέχονται μόνο κατόπιν ραντεβού.
